I could talk about so many things wrong with this. The awful coloring, the fuckshit CGI, the script seemingly written by a six-year-old, the horrible acting, the grotesque nostalgia-bait, the horrendous direction, not getting any of what made Flashpoint actually good, the refusal of a concept of logic or sanity, the batshit insane notion of just stealing people's faces, the entire ending, and the microwave baby... But all I will say is that somehow there is a movie that is worse than Yes, God, Yes, and Jack & Jill. This is the worst movie ever. But he really did put a fucking baby in a motherfucking microwave

Come on Barbie.  Let’s go Party? the only thing I couldn’t see coming was how ugly those babies would look…wow. I spent that whole scene thinking it’d be revealed to be some weird nightmare that the Flash is having and it never came. Maybe the whole movie is the nightmare? It sure isn’t pretty to look at. 

Ezra miller is brilliant, emotional factor is beautiful especially the ending. But the action SUCKS BIG TIME. VFX sucks for the most part. Not many visually appealing action sequences except the great Michael Keaton entry as classic Batman and supergirl entry action sequence. The only thing that stays in my mind will be Ezra Miller and his mother’s relationship. Then it was entertaining whenever there was no action. It’s baffling that action and vfx is a big negative in a superhero movie.

It was fine! https://www.cinevibezhq.com/p/the-flash

Kurde, muszę pamiętać, żeby patrząc na ogólny odbiór filmu mieć z tyłu głowy rzeczy jakie działy się dookoła niego. Patrząc na oceny tego filmu, jestem przekonany że mocno oberwało mu się za bycie końcówką tego uniwersum, a jeszcze bardziej za odpały Ezry Millera. Spodziewałem się totalnego crapa, a dostałem emocjonalną jazdę bez trzymanki. Co prawda same koncepty efektu motyla oraz "doceniaj to co masz" są stare jak świat, lecz nawet największą kliszę można dobrze ograć, co się tutaj jak najbardziej udało. Duża w tym zasługa świetnie napisanego głównego bohatera, za którego mocno trzymałem kciuki, mimo iż sam Ezra Miller ma - powiedzmy średnie - umiejętności aktorskie, a także zdaję sobie sprawę z jego wspomnianych odpałów. Tutejszy Barry jest uroczo niezdarnym introwertykiem, który często ma pod górkę, a mimo tego zaraża optymizmem (przynajmniej ta jego "domyślna" wersja). Jest gotowy…