
A young, ambitious New York City matchmaker finds herself torn between the perfect match and her imperfect ex.
7 takes · 0 hearts · 0 replies
還有比這部更物質愛情的電影嗎XD 劇情和結局都毫不意外,轉得很硬 為了Chris Evans可以啃下去(no
Past New Attached Realization Past.
Aqui tive alguns problemas que não tive com Vidas Passadas. acho que não trata os relacionamentos centrais nem de forma tão profunda (quanto o tom do filme indicaria) nem tão leve. Se perde no meio do caminho e acaba não dizendo muito mais do que já disse nos primeiros minutos. Tem uma historinha de romance simples que se torna mais interessante com o uso de uma protagonista inserida no mundo dos relacionamentos algorítmicos e como isso se reflete na vida real. Uma coisa que realmente fica na minha mente (como alguém que se considera um romântico) é essa ideia de que, de frente pra um amor verdadeiro, o dinheiro, os valores materiais se tornam completamente banais. O problema é que acho que o filme não fala nada muito novo sobre essa relação entre o amor e o dinheiro…depois que você já entendeu que ele está dizendo o óbvio, aquilo que você já sabia antes mesmo de ver o filme, não parece…
Todo mundo sabe que o filme é tenebroso, então eu só vou pontuar algumas coisas:
- Esse filme é incrivelmente entediante e essas foram as piores 2 horas da minha vida
- A Dakota atua mal pra caralho e o Pedro Pascal tem uma atuação estupidamente mediana. A única atuação que presta minimamente é a do Chris Evans
- Esse filme é terrivelmente fútil. Eu sei que é pra ser uma crítica, mas não adianta nada deixar a crítica pros últimos 35 minutos do filme e o filme todo ser fútil pra caralho
- Que beijos horrorosos pqp
- É muito tosco abordar um certo tema e só tocar no assunto a cada 40 minutos
- Que crítica mal feita e óbvia, meu deus
- É muito engraçado imaginar que eu sou mais alte que o personagem do Pedro Pascal antes de fazer a cirurgia
- 2 mil doláres convertidos pra reais não dá uns 12 mil reais? Tipo, eu não sei como as coisas funcionam nos Estados Unidos, mas eu…
Celine Song steered through all the romantic cliches possible yet she could reach her desired destination of making me feel what the film was intended to do. Very few directors could do this. Where I could see her getting into her PAST LIVES form here is in the way scenes are setup and played. I still remember most of the scenes because they were meticulously directed, shot and written. There’s a subtle sense of urgency in terms of what characters are going through. This is something I observed in PAST LIVES too which was far superior in subtlety and depth. Nonetheless it could move me in many scenes. Loved the ending a lot. PAST LIVES was an instant classic and a MASTERPIECE. MATERIALISTS is emotionally lighter with bit of cliches yet still a memorable and an impactful film. That makes it 2 in a row for Celine ❤️
Just some maths.
Gdybym wiedział do czego to prowadzi, wyłączyłbym pod koniec drugiego aktu, który byłby moim zakończeniem. Wtedy nadal byłbym nieco zirytowany na disneyowskie "i żyli długo i szczęśliwie", ale byłaby w tym zakończeniu jakaś szczerość, którą Materialiści na początku tak usilnie nam wmawiają. Niestety obejrzałem też akt numer trzy, który tworzy z filmu Celine Song to, czym tak bardzo nie chciał być - naiwny, mdły rom-com. Szkoda, bo zaczyna się tak dobrze, iż w mojej głowie już kiełkowała myśl, że to może dorównać jakością Past Lives. Fajnie że coś tam mówi o rynku matrymonialnym jako o dosłownym rynku, gdzie inwestuje się swój kapitał itd., tylko szkoda że tym durnym trzecim aktem praktycznie wywala to do kosza. Wkurzyłem się i posmutniałem jednocześnie, bo naprawdę uwierzyłem, że to może być coś co zostanie ze mną na dłużej. Na pocieszenie została fenomenalna Daktoa Johnson, w najlepszej roli w jakiej ją widziałem.