
With her life crashing down around her, Linda attempts to navigate her child's mysterious illness, her absent husband, a missing person, and an increasingly hostile relationship with her therapist.
3 takes · 0 hearts · 0 replies
Em clima de Oscar, estou assistindo - de última hora, é claro - todos os indicados que ainda não assisti dessa edição. O que mais me impressionou nessa temporada é como muitos filmes bons, incluindo 'Se Eu Tivesse Pernas, Eu Te Chutaria' , receberam tão poucas indicações. Para um premiação que se diz prestigiar os melhores filmes do ano, não indicar realmente os melhores, deixando filmes como 'F1: O Filme' em categorias importantes, não parece ser realmente o caso. Oscar realmente não é selo de qualidade, e isso está sendo comprovado muitas vezes ao passar dos anos, com filmes como 'Emilia Perez' recebendo tantas indicações, deixando outros como 'Ainda Estou Aqui' de fora de muitas categorias. Rose Byrne entrega a melhor atuação e a mais complexa do ano (2025), como uma mãe sobrecarregada de problemas. Linda, personagem de Byrne, é uma psicoterapeuta, mas não está com a cabeça no lugar…
Love the confidence in Rose Byrne's performance that's reflected with the amazing direction, snubbed for sound, and I swear to God the widest shot in this film is a medium close up
Już dawno nie widziałem filmu z tak nierównomiernie rozłożonym ciężarem i tempem narracji, gdzie zaczynamy niemalże Jarmushem, a kończymy blisko braci Safdie. I w pełni rozumiem, że ostatnie minuty miały tu być niewygodne, ale są męczące w ten zły sposób, w dużej mierze przez swój przesyt odniesieniami do biblijnych wersów o poświęcaniu się w imię słabowitych, red herringowymi nie-metaforami o zasklepiającej się ranie (to akurat szanuję), czy wreszcie urywanymi wątkami bez żadnej satysfakcjonującej pointy. Zastanawiam się też nad sensownością niektórych zabiegów reżyserskich, bo nie mam zielonego pojęcia po co jest chociażby ten lekko psychodeliczny montaż w pewnym momencie, czy ukrywanie dziecka przed okiem kamery do samego końca (że niby matka potrafi na nie spojrzeć dopiero, kiedy zmyła z siebie "shame+blame"? Błagam...). À propos matki - dobrze że chociaż Rose Byrne jest cudownie…