• Isn't that nostalgic?
• Nostalgia's overrated

Niezły dialog w filmie bazującym na nostalgii wszystkich jedenastu fanów oryginału. Tym bardziej że jest to praktycznie powtórka z rozrywki, czyli how do you do fellow disgusting rich and annoying kids. Tyle że tym razem to nawet nie są nastolatkowie, bo wracamy do koszmaru minionego stulecia, czyli obsadzania aktorów blisko trzydziestki w roli młodocianych absolwentów. Ale są oni równie drewniani jak ci z 1997 roku, więc wszystko się zgadza. No, Madelyn Cline zgrabnie sprzedaje teksty stereotypowej blond-idiotki, przy których zdarzyło mi się zaśmiać. Nie warto się zanadto rozwodzić nad fabułą prostego slashera, ale dodam jeszcze tylko, że na duży plus zasługuje scena snu która jest 200IQ red herringiem, na który przyznaję, dałem się złapać. Na minus za to bezsensowne rozwiązanie sprawy i to jak została potraktowana ta postać. Dobra,…