Ależ cannenśka publika skrzywidzła ten film. Co oni odpierdolili? Fakt, potrzeba trochę czasu żeby wejść w ten zasyfiały świat, bo i mnie zajęło pół godziny z hakiem zanim zdałem sobie sprawę, że oglądam bardzo dobre kino (a jak się później okazało nawet wybitne). Jednak kiedy już pionki są porozstawiane na planszy, wiemy kto ile dla kogo znaczy oraz czego się wszyscy boją, zaczyna się istny emocjonalny rollercoaster. Główna oś zależności w formie trójkąta matka/siostra - wujek/brat - córka/siostrzenica sama w sobie jest dosyć rzadka, a kiedy dodamy do tego fakt, że junkie wujek dzieli mały pokój ze swoją dorastającą siostrzenicą, a tuż za ścianą jej matka prowadzi gabinet lekarski, robi się naprawdę grubo i oryginalnie. Oczywiście taki stan rzeczy aż się prosi o utarczki i mniejsze lub większe awantury. No i właśnie to jest sercem tego filmu (zresztą jak zawsze u Julii Ducournau) -…