honestly believe this film is perfect. the scene where daniel brings up eli’s sister and calls her “the proud daughter of these hills” after Eli specifically requests for that to be him always gives me chills and the fact that the music that plays after that is the same queue that comes in after Daniel kills Eli. So so so good. I’m gonna be doing the Plainview voice for days. I will never stop talking about this film. Sorry to all my friends who are going to have to deal w that.

All’inizio del Novecento, Daniel Plainview (Daniel Day-Lewis), un minatore ambizioso e senza scrupoli, si trasforma in un potente magnate del petrolio. Con l’aiuto del figlio adottivo, viaggia per la California alla ricerca di nuovi giacimenti, entrando in conflitto con la comunità locale e con un giovane predicatore carismatico (Paul Dano). Il film segue la sua ascesa spietata e la discesa morale in un’epoca di avidità e trasformazione americana. È un ritratto epico e oscuro dell’ossessione per il potere e per il denaro, con un’attenzione straordinaria ai dettagli storici, psicologici e visivi. Un film che ti tiene incollato allo schermo dalla prima all’ultima inquadratura. La storia è semplicemente stupenda: un’epica americana oscura, ambiziosa e profondamente umana sul capitalismo, l’avidità e la solitudine. Daniel Day-Lewis offre una delle performance più potenti della storia del…

there actually was blood

"humans" with other "humans"

On the big screen this time

Great way to start off your morning

I'll never look at silly straws the same way again

Daniel Day-Lewis. All I need to say

He says everything twice so we can follow him

generational performance on a generational film.

W końcu nadrobiony. Legendarna już rola Daniela Day-Lewisa w pełni zasługuje na swoje miano, za to sam film... już trochę mniej. Oczywiście to świetne kino, ale gdyby nie aktorskie popisy, nie ma tu dla mnie nic co by się jakoś szczególnie wybijało, nawet jeśli wziąć pod uwagę tylko CV "Pi-ti-eja". Historia sama w sobie jest wciągająca, ale nie poczułem przy niej jakichś głębszych emocji. Być może dlatego, że to bardzo osobista opowieść z perspektywy faceta, którego motywację łatwo zrozumieć, ale już dużo trudniej mu kibicować. Brak tu jakiejś równorzędnej dla niego postaci, od której mógłby się odbić. Formalnie jest wszystko jak należy, może właśnie aż zbyt poprawnie, przez co wieje nudą pod tym względem i brak tu czegoś na wzór kamery idącej do basenu z Boogie Nights, czyli ujęcia które pamięta się na zawsze. Jako całość nie jest to na pewno zawód, bo to naprawdę kawał kina które trzeba znać, ale daleko też do tego, żebym nazwał to arcydziełem.

Sdfsdfpsdfjsopdfso nsfvklsndfklsdf;lsdfsdf