Quand j’étais ado, je voulais regarder tous les films d’adolescents au lycée qui existaient (je n’ai pas vu celui-là pour une raison quelconque) je me disais qu’ainsi , quand je grandirais, je pourrais passer à des films plus matures blablablah….En regardant ce film, ça m’a rappelé cette période  et je me suis sentie  ado à nouveau.  C’était amusant juste parce que je me suis sentie nostalgique et que ça m’a rappelé mes années d’adolescence.

Trochę taka Moda Na Sukces dla nastolatków, tylko dwanaście tysięcy razy krótsza i robiona przez Francuzów. Dlatego moja miłość do francuskiego kina mocno się tutaj ścierała z niechęcią do takich miłosnych teenage-dram, i ostatecznie chyba remis, bo oglądało mi się to w miarę przyjemnie, ale za tydzień zapomnę. Chociaż nie, Léę Seydoux czytającą tekst Sara Perche Ti Amo zapamiętam, podobnie jak ten a'la musicalowy fragment oraz to do czego prowadzi. Muszę też pochwalić świetnie działający motyw femme fatale, no ale jak miałby nie działać z tak piękną i dobrą w swoim fachu aktorką?