Nightmare Alley2021

Cudownie odwrócona sinusoida ludzkich wzlotów i upadków, która przeciwnie do większości filmów z taką konstrukcją zaczyna od dołka i na dołku kończy, a to co najlepsze (z perspektywy bohatera) wpycha w środek. Del Toro pokazuje, że kiedy upadamy i potrzebujemy pomocnej dłoni, najgorsze wcale nie jest to, kiedy nikt nam jej nie poda. Najgorszym koszmarem jest to, kiedy ktoś ją nam podaje, żeby wykorzystać to przeciwko nam. Film bardzo cyniczny, w którym na dobrą sprawę brak jednoznacznie czystej moralnie postaci, bo nawet Molly grana przez Rooney Marę, której do tego miana najbliżej, nadal bez skrupułów wykorzystuje ludzką naiwność. Oprócz niej na ekranie same tuzy aktorstwa i na szczęście mimo mnogości postaci, każdy miał coś do zagrania, chociaż Willema Dafoe przygarnąłbym trochę więcej. Bardzo podoba mi się totalna zmiana scenografii, która następuje wraz ze zmianą miejscówki i statusu naszej zakochanej parki. Z szaroburej, smutnej dzielnicy do wystawnych bankietów pełnych pozacłanych tac i z powrotem. Also poznaje ten krzyż z Hellboya, panie del Toro. Może to całe Nightmare Alley nie jest czymś do czego się wraca co roku, ale kiedy już się wróci to ma się wrażenie obcowania z czymś niecodziennym i wartym poświęconego czasu.