Działałby dużo lepiej na niedopowiedzeniach, jako horror psychologiczny o dojrzewającej dziewczynie, która przez swoją toksyczną matkę popada w bulimię i nie potrafi poradzić sobie z wewnętrznymi demonami. I niby still trochę tym jest, ale fakt że jej wewnętrzny demon wcale taki wewnętrzny nie jest, psuje ten efekt i robi się z tego takie odwrócone You are Not My Mother. Doceniam zakończenie, aczkolwiek po skandynawskim straszaku spodziewałbym się większej odwagi w pozostałej części filmu, bo stawka i napięcie są niemal zerowe (no chyba że ktoś naprawdę kocha pieski). Mimo to seans uważam za udany, choćby dlatego, że kilka scen naprawdę potrafi pozbawić apetytu na resztę dnia.