Po czym widać, że to film sprzed ponad 25 lat? Po tym jak w pewnym momencie tytułowa bohaterka rzuca żartobliwie "I did 364 blowjobs in five days", a reakcja jaką otrzymuje od swoich współrozmówców to szok, no i nikt nie rzuca "rookie numbers". A tak już poważnie to czuć tutaj tę taką siermiężność(?) lat zerowych, nawet nie umiem do końca tego nazwać, ale często jest to dla mnie odczuwalne przy filmach z tamtych lat, zwłaszcza dramatach. Wątek romantyczny do kosza, bo jest zrobiony zbyt po łebkach żeby choć trochę angażować, a jako pokazówka życia prywatnego Erin i tego co musi poświęcić, lepiej sprawdzają się po prostu jej sceny z dziećmi. Pokazywać że Erin nadal jest i chce być kobieca również za bardzo nie trzeba, bo to znakomicie sprzedaje Julia Roberts swoimi małymi gestami. I takich potknięć scenariuszowych jest tu więcej, ale koniec końców dobrze było wrócić do tego filmu po wielu-wielu latach, chociażby dla głównej bohaterki której nie da się nie lubić.