Porządne okruchy z ostatniej pajdy chleba życia, szczere, okraszone bardzo dobrym aktorstwem. Jednak czegoś mi zabrakło. Być może nawet wiem czego - ten film nie mówi mi nic nowego, a co najwyżej o czymś przypomina. I pewnie takie przypominajki są potrzebne, ale nie tym razem. Poetyckie zakończenie jest może i piękne, ale aż zbyt poetyckie dla tak prostego i - znowu - szczerego filmu. Also myślę, że taki Mungiu dodałby temu materiałowi przynajmniej jakiś ciekawy dylemat dotyczący eutanazji.