Before Sunrise1995

Jak czytanie cudzego pamiętnika, w którym każde słowo jest przepełnione jakąś emocją, i dosyć szybko orientujemy się że ktoś pisał o nas, dzięki czemu ta emocjonalna mieszanka uderza jeszcze mocniej. Bo tak bardzo podobni do siebie jesteśmy jako ludzie. I to jest piękne. To jest nieprawdopodobne jak Linklater umie w ludzi. Wiedziałem to już wcześniej, ale tutaj to jego peak. Jeszcze te wszystkie mikro-gesty Ethana Hawke'a i Julie Delpy, młodzieńcza pasja, ciekawość drugiej osoby i wzajemne badanie się. Chapeau damn bas.